Friday, May 8, 2020

#විඩාබර ඇස්
හොයන්නේම නින්ද..

ඒත් හිතට කොයින්ද සැනසීමක්
දෙන්න ඇස් වලට සුව නින්දක්..

හිත හාරවුස්සන්නේම
ඉස්සර ඔයා එක්ක
ගෙවිච්ච මතකම වෙච්ච කොට..
සුවබර නින්දක් නෑ
මේ ඇස් දෙකට..

ඔයා මාව අතෑරපු දවසේ පටන්ම
මට මාවත් නැති වෙච්චකොට
කොයින්ද ඇස් දෙකටත් සැනසීමක්
කඳුළු පුරව පුරව වාන් දමනකොට..

හිත ඔයාවම ඉල්ලනකොට
ඇස් ඉල්ලුවේම සුව නින්දක්
මොහොතකට හරි සැනසෙන්න..
පවු මගේ ඇස් දෙකත්
වේදනා විඳින තරමක්..

මං කියලා මොනව කරන්නද..?
හිතට දැනෙන දුක,වේදනාව
කඳුළු වෙලා පිට වෙද්දි
බෑ මට ඉවසගන්න..
ඉතින් ඇස් දෙකට වෙන්නෙ අඬන්න..

හිත රිදවගන්න බෑ මට..
අඬන්නත් බෑ හැමතිස්සෙම
ඉතින් මොහොතක් හදාගන්නවා
මේ හිත අමාරුවෙන් හරි මම..

ඒත් ඇස් පියවෙන තත්පරේදිම
ඔයාගෙ රූපෙ ඇස්මත්තෙ මැවෙනකොට
කොහොමද දෙයියනේ මම
ඉවසගන්නෙ ඒ වේදනාව..

සමාවෙයන් මට..
ඇස් දෙක
උඹට තව කාලයක් ඉවසගන්න වෙයි
ඔය වේදනාව..
පිටාර ගලන්න දීපන්
උණු කඳුළු..
දුක දියවෙලා යන්නම..
කවදා හරි ඉවරයක් වෙයි බන්
මේ වේදනාව..

අනේ එතකන් ඉවසපන්..
රිදවනවට සමාවෙයන්...
මට හිත හදා ගන්න
ඔය කඳුළු පිට කරපන්..
අවසානයක් දකින්න
මේ පෑරෙන වේදනාවේ..

#මට ආයෙම ඉස්සර හිටිය
මමම වෙන්න ඕන මට
ඉක්මනටම..

බුදුසරණයි

No comments:

Post a Comment